13 Capitulum V . Maximum est unum . 11.25 Ex hiis clarissime constat maximum absolute incomprehensibiliter intelligibile pariter et innominabiliter nominabile esse , uti de hoc manifestiorem doctrinam inferius pandemus . [p.12] Nihil est nominabile , quo non possit maius aut minus dari , cum nomina hiis attributa sint rationis motu , quae quadam proportione excedens admittunt aut excessum . Et quoniam omnia sunt eo meliori modo , quo esse possunt , tunc sine numero pluralitas entium esse 12.5 nequit ; sublato enim numero cessant rerum discretio , ordo , proportio , harmonia atque ipsa entium pluralitas . Quod si numerus ipse esset infinitus – quoniam tunc maximus actu , cum quo coincideret mini- mum – , pariter cessarent omnia praemissa . In idem enim redit nu- merum infinitum esse et minime esse . Si igitur ascendendo in nu- 12.10 meris devenitur actu ad maximum , quoniam finitus est numerus : non devenitur tamen ad maximum , quo maior esse non possit , quoniam hic foret infinitus . Quare manifestum est ascensum numeri esse finitum actu et illum in potentia fore ad alium . Et si in descensu pariter se numerus haberet , ut dato quocumque parvo numero actu , 12.15 quod tunc per subtractionem semper dabilis esset minor sicut in as- censu per additionem maior , – adhuc idem ; quoniam nulla rerum discretio foret , neque ordo neque pluralitas neque excedens et ex- cessum in numeris reperiretur , immo non esset numerus . Quapropter necessarium est in numero ad minimum deveniri , quo minus esse ne- 12.20 quit , uti est unitas . Et quoniam unitati minus esse nequit , erit unitas minimum simpliciter , quod cum maximo coincidit per statim ostensa .