32 | | Plato autem post unum posuit duo principia, scilicet finitum et | | |
| | infinitum, puta sicut numerus post unum est ex finito et infinito; | | |
| | si enim unitatem numeri a numero separatam consideras, monas est | | |
| | et non est numerus, sed principium numeri, si multitudinem ab uni- | | |
| 5 | tate desertam consideras, infinitas quaedam est. Numerus igitur ex | | |
| | unitate et multitudine tamquam finito et infinito constitui videtur. | | |
| | Sic de omni ente. Capit autem infinitatem pro interminato et confuso, | | |
| | apto tamen terminari et finiri, finitum vero pro forma finiente et | | |
| | terminante infinitatem. | | |